Halbe Hettema

Aanbevolen artikelen

Terug naar laatste artikelen

Spektakel in het fjord


Halbe Hettema
Spektakel in het fjord

Het is een prachtige dag. Een helderblauwe lucht, zonneschijn en voor poolbegrippen niet koud. Laat me vandaag daarom eens schrijven over de mooie dingen. Die zijn hier in overvloed.

Het rendier loopt net voorbij. Dat leidt even af van het schrijven, maar het past wel in het plan om het over de bijzondere en mooie zaken te hebben die het fjord van Ny Alesund te bieden heeft. De achterliggende problemen komen later nog genoeg aan de orde.

Eens per week gaat onderzoeker Maarten Loonen samen met zijn studenten het water op om vogels te tellen. Dat was vandaag, en fotograaf Marcel en ik mochten mee.

Het eerste stuk was het water nog bijna vrij van ijs. De zwarte zeekoet liet zich zien, meeuwen en andere meest grote zeevogels die ik niet van elkaar weet te onderscheiden. Burgemeesters, jagers en zo.

Het is al best bijzonder zulke soorten in flinke aantallen bij elkaar te zien, maar nog specialer werd het toen we een ijsblok passeerden waarop tientallen drieteenmeeuwen zich hadden gezeteld. En dat met hoge bergen en een gletsjer op de achtergrond. Dat is voor natuurliefhebbers het ware genieten.

Hoe verder we kwamen, hoe meer ijs er in het water lag. Af en toe knalde het schip tegen een flinke brok ijs. Aan boord werd het ook kouder, maar daar waren we op gekleed.

Maarten had het al aangekondigd: we gaan zeehonden zien op het ijs. En inderdaad, op een ijsblok lag zo’n beest. Een baardrob, om precies te zijn. Het dier bleef rustig liggen. Hij is in de rui, vertelde Maarten. Hij verliest zijn haren en krijgt er nieuwe voor terug.

Deze zeehond was niet de enige. Verderop lag een jong, van naar schatting drie maanden oud. Die moet zichzelf maar zien te redden, op deze leeftijd. Op een ander ijsblok een groter exemplaar, zichtbaar in de rui. Maar de echte tranentrekker was een moeder met jong. De pup probeerde steeds bij moeder te drinken, maar die had er even geen zin in. Even drong de vergelijking met de zeehonden van de Waddenzee zich op. Maar dat is onzin, natuurlijk, met de dieren op de ijsblokken in plaats van op de zandplaten.

De terugweg voerde ons weer langs de gletsjers. Een indrukwekkend gezicht, maar het was flink schrikken toen met donderend geraas een enorme brok ijs losliet en hard in het water klapte. Laten we het er nu op houden dat het een spektakel was. De nare kanten ervan komen later aan de orde. De vaartocht kreeg hoe dan ook een waardig slot: een papegaaiduiker kwam ons groeten.

Laat opmerkingen zien (0)

Aanbevolen artikelen

Algemeen

Postduif versus slechtvalk

Postduivenhouders klagen steen en been over de overlevingskansen van hun vogels. Vooral de slechtvalk krijgt de schuld. Een dier dat als hobby wordt gehouden versus een vogel die...

Geplaatst op door Halbe Hettema
Algemeen

Stank en gekrijs

We hadden het gisteren al van een afstandje gezien. Een broedkolonie van de drieteenmeeuw  in de wand van een klif. Vanmorgen gingen we er kijken. Het was een kort maar steil...

Geplaatst op door Halbe Hettema