Huiveringwekkend


Halbe Hettema
Huiveringwekkend

Pessimist als ik ben heb ik de weidevogels afgeschreven. Wat over niet al te lange tijd rest is een enkele populatie in een reservaat dat door rasters met schrikdraad wordt omheind om vossen en marters te keren.

Maar zelfs in mijn meest sombere buien kan ik mij geen voorstelling maken van de voorlopige broedresultaten waar de BFVW mee komt. Nazorgers vonden 22,6 procent minder nesten van de kievit dan vorig jaar. Dat kan helemaal niet, denk ik dan. Een belangrijke oorzaak zou de kouperiode aan het begin van het voorjaar zijn geweest. Maar het weer kent wel vaker extremen. De natuur past zich dan aan zodat het uiteindelijk met de gevolgen wel wat meevalt.

Kieviten hebben de gewoonte de vorstgrens te volgen. Als het koud wordt, trekken ze zich terug, om het opnieuw te proberen als de omstandigheden wat gunstiger zijn. Dan beginnen ze gewoon wat later aan het broedseizoen.

Dat predatie dit jaar extra hard toeslaat, lijkt ook niet aan de orde. In natuurreservaten blijkt zelfs dat er mee kuikens groot worden dan vorig jaar. Dat zal in het boerenland niet anders zijn.

Natuurlijk, de achteruitgang van de kievit is structureel. Was eerst de grutto aan de beurt, nu krijgt deze weidevogelsoort de zwaarste klappen. Het gaat hard. Dan zit je per jaar zomaar op 5 procent broedparen minder. Maar 22,6 procent? Vijf zulke jaren en er is geen kievit meer over. Het wil er bij mij maar moeilijk in.

Wat ik wel herken is de noodoproep van BFVW-voorzitter Rendert Algra aan boeren om meer te doen. Zijn klacht dat velen de noodzaak niet zien om te werken aan meer biodiversiteit is pijnlijk duidelijk zichtbaar. Ter illustratie: ik laat mijn hond graag uit op het Swettepaad, vanaf de Boksumerdaam richting Weidum. In de week dat boeren de eerste snee gras binnenhalen, rest voor zo ver het oog reikt een biljartlaken van gladgeschoren raaigras.

Nergens is om een nest heen gemaaid, nergens is een strook gras langs de sloot blijven staan. Dat had ook geen zin, want weidevogels hebben er niet gebroed. Ze zijn in geen velden of wegen te bekennen. Er is geen gehuil van grutto’s of kieviten te horen die hun kuikens zijn verloren. Wat het weiland bevolkt is een groepje roeken, samen met wat zwarte kraaien en meeuwen. Welgeteld één scholekster geeft acte de présence. Die is kennelijk verdwaald.

Zo is het op veel meer plaatsen in het Friese land. Een kievit heeft er niks te zoeken. Dat is al jaren zo. En dat moet anders, willen we de weidevogelstand weer opkrikken. Maar er is geen teken te zien dat de trend wordt omgebogen. Nee, 22,6 procent minder nesten van de kievit. Het is huiveringwekkend.

En voor vogelwachters die denken dat ze ooit weer aan ‘aaisykjen’ zullen toekomen, is de deur nu hard dichtgeslagen. De BFVW wil door middel van een enquête een beeld krijgen van de behoefte van de leden aan dat eierzoeken. Ze kunnen het wel laten. Een nieuwe ontheffingsaanvraag maakt alleen kans bij een herstel van de kievitenstand. Dat is niet aan de orde. Min 22,6 procent!

(Dit bericht verscheen eerder in de rubriek Natuurlijk in de Leeuwarder Courant van 29 mei)

Laat opmerkingen zien (0)

Aanbevolen artikelen

Weidevogels

Broedmachine

Twee veteranen uit de wereld van de vogelwacht spraken me de afgelopen dagen aan over de plannen om broedmachines in te zetten voor het behoud van weidevogels. Eerst was daar...

Geplaatst op door admin
Weidevogels

Kuiken Arno

Het was zo’n mooi idee van vogelwachtersbond BFVW. Omdat 2018 in Fryslân zo’n bijzonder jaar is, zou het eerste kievitsei geraapt mogen worden om het te kunnen aanbieden aan...

Geplaatst op door admin